Diego, qeni që ndoqi ambulancën e të zotit për kilometra braktiset sërish

Për Diego-n nuk ka ende një fund të lumtur.

Qeni që u bë i njohur pasi ndoqi për kilometra ambulancën ku po transportohej njeriu me të cilin jetonte, një i pastrehë që ishte dëmtuar pas një rrëzimi, është rikthyer sërish në strehën e Nocera Inferiore.

Burri me të cilin jetonte nuk u kthye më për ta marrë pasi doli nga spitali. Më pas, për Diego-n u gjet një familje e re, një çift nga Roma që udhëtoi rreth 300 kilometra vetëm për ta adoptuar.

Por kjo histori zgjati vetëm pak ditë.

Pas rreth një jave, Diego u gjet sërish vetëm në rrugë dhe u rikthye në sistemin e strehimit për kafshët.

Vullnetarja: “Diego meritonte një jetë të re”

Historinë e ka treguar Gianna Senatore, përgjegjëse e strehës së Nocera Inferiore, e cila përmes një videoje në rrjete sociale ka shprehur zhgënjimin dhe zemërimin për mënyrën si përfundoi adoptimi.

Sipas saj, dita kur çifti erdhi për ta marrë Diego-n kishte qenë e mbushur me emocion.

“Në strehë ishin shumë vullnetarë për ta përshëndetur. Diego hipi në makinën e tyre pa hezituar. Dukej i lumtur. Edhe ne ishim të lumtur, sepse Diego është një qen i jashtëzakonshëm, me të cilin jemi shumë të lidhur. Meritonte një jetë të re”, tregoi Senatore.

Por pak ditë më vonë, pronarja e re kontaktoi strehën duke thënë se bashkëjetesa mes Diego-s dhe qenushes së moshuar që çifti kishte tashmë në shtëpi po rezultonte e vështirë.

Sipas versionit të çiftit, Diego kishte shfaqur agresivitet ndaj qenit tjetër.

Vullnetarët u ofruan menjëherë ta merrnin përsëri.

Por situata u ndërlikua.

“Do ta vendosim ne kujt t’ia japim”

Sipas Senatore-s, strehëza u kishte komunikuar menjëherë pronarëve të rinj se ishte gati të shkonte në Romë për ta marrë Diego-n.

Ndërkohë ishte bërë edhe një paralajmërim ligjor dhe ishte bllokuar regjistrimi i qenit në anagrafën kanine të Romës, nga frika se pronësia mund t’i kalonte një personi tjetër pa autorizim.

Megjithatë, sipas saj, çifti kishte deklaruar se do të vendoste vetë kujt do t’ia jepte qenin.

Pas kësaj, për disa ditë nuk pati më lajme.

Derisa erdhi telefonata nga strehëza Muratella në Romë.

Diego ishte gjetur vetëm pranë stacionit hekurudhor Maccarese-Fregene.

Ishte pa medaljon dhe pa parzmore.

Nuk është ende e qartë nëse qeni është larguar vetë apo nëse është lënë aty nga dikush. Pikërisht për këtë arsye, përgjegjësit e strehës kanë bërë të ditur se synojnë të ndjekin rrugën ligjore për të sqaruar çfarë ka ndodhur dhe nëse ka përgjegjësi konkrete.

Fatmirësisht, një i ri e gjeti Diego-n, e mori në shtëpi për një natë dhe më pas e çoi në strehë.

“Hachiko italian”

Historia e Diego-s kishte prekur publikun pikërisht për besnikërinë e tij.

Kur njeriu me të cilin jetonte u transportua me ambulancë nga San Marzano sul Sarno drejt spitalit të Nocera Inferiore, Diego e ndoqi automjetin për kilometra, pa dashur të ndahej prej tij.

Për këtë arsye shumë e krahasuan me Hachiko-n, qenin japonez që për vite me radhë priti të zotin në stacionin e trenit edhe pas vdekjes së tij dhe historia e të cilit u bë e famshme në mbarë botën.

Edhe pasi i zoti i Diego-s doli nga spitali dhe nuk u kthye më për të, qeni vazhdoi ta priste për një kohë të gjatë.

Më pas, së bashku me shërbimet sociale, u vendos se nuk ishte e sigurt që Diego të rikthehej në rrugë dhe nisi kërkimi për një familje të re.

Senatore e përshkruan si një qen të moshuar, por ende energjik, shumë të dashur me njerëzit, veçanërisht me burrat. Sipas saj, Diego mund të ketë një natyrë posesive ndaj personit me të cilin lidhet, ndaj një familje pa qen të tjerë mund të ishte zgjedhja më e përshtatshme për të.

“Diego nuk ka faj”

Historia e tij, megjithatë, nuk është vetëm historia e një qeni.

“Diego nuk ka faj”, thotë Senatore.

Dhe sipas ENPA, Organizata Kombëtare për Mbrojtjen e Kafshëve në Itali, rasti i tij nuk është aspak i izoluar.

Presidentja kombëtare e ENPA-s, Giusy D’Angelo, thotë se vetëm gjatë vitit 2025 organizata ka marrë në kujdes 25.081 qen, 50,7% më shumë se një vit më parë.

Ndërsa në dy javët rreth Ferragosto-s 2026, vullnetarët raportuan një rritje prej 15% të braktisjeve dhe kërkesave për ndërhyrje.

Për më tepër, rreth 100 mijë qen rezultojnë të regjistruar në sistemin kombëtar të kafshëve shtëpiake si të pranishëm në struktura strehimi.

“Pas këtyre numrave ka mijëra histori si ajo e Diego-s”, shpjegon D’Angelo. “Kafshë që hyjnë në strehë, vullnetarë që duhet t’u rindërtojnë besimin dhe familje që duhet të kuptojnë deri në fund çfarë do të thotë të adoptosh.”

Të adoptosh një qen, thekson ajo, do të thotë të marrësh përgjegjësi për të gjithë jetën e tij, edhe kur shfaqen probleme, kur ndryshon rutina apo kur bashkëjetesa kërkon më shumë kohë dhe përkushtim nga sa ishte imagjinuar.

Dhe ndoshta fjalia që përmbledh më mirë gjithë historinë e Diego-s është pikërisht ajo e presidentes së ENPA-s:

“Dashuria për kafshët nuk matet në momentin kur vendosim t’i marrim në shtëpi. Matet sidomos ditën pasardhëse dhe në të gjitha ditët që vijnë më pas.”