Kush është Abdul El-Sayed, mjeku nga Miçigani që u bë myslimani i parë në Senatin amerikan
“Quhem Abdulrahman Mohamed El-Sayed.” Natën e fitores, përpara mbështetësve të tij në Miçigan, mjeku 42-vjeçar shqiptoi të plotë emrin me të cilin Donald Trump ishte tallur gjatë fushatës. Me fitoren përballë republikanit Mike Rogers në zgjedhjet e mesmandatit, demokrati El-Sayed u bë myslimani i parë që fiton një mandat në Senatin e Shteteve të Bashkuara.
“Emri im dhe besimi im nuk janë arsyeja pse s’ju dalin paratë për benzinë, për ushqime apo për të shkuar te mjeku”, u tha ai mbështetësve. Sipas El-Sayed, kundërshtarët zgjodhën ta përqendronin fushatën te feja dhe prejardhja e tij, ndërsa familjet në Miçigan përballeshin me një shqetësim shumë më të përditshëm. Sa u mbetej në xhep pasi paguanin për gjërat e domosdoshme?
Nga shëndeti publik në politikë
El-Sayed lindi më 31 tetor 1984 në Miçigan dhe u rrit në rrethinat e Detroitit. I ati, një inxhinier egjiptian, ishte larguar nga Egjipti gjatë qeverisjes së Anwar Sadatit. Pas ndarjes së prindërve, Abdul u rrit me të atin dhe bashkëshorten e tij të dytë, Jacqueline, edhe ajo inxhiniere. Verërat i kalonte në Egjipt, pranë të afërmve.
Studioi në Universitetin e Miçiganit, në Oksford me bursën Rhodes dhe në Universitetin Columbia. Mjek dhe pedagog i epidemiologjisë, El-Sayed drejtoi Departamentin e Shëndetësisë të Detroitit, ku u mor me pabarazitë në kujdesin shëndetësor. Në Universitetin e Miçiganit njohu edhe bashkëshorten, psikiatren Sarah Jukaku. Sot jetojnë në Ann Arbor me dy vajzat e tyre, Emmalee dhe Serene.
Në politikë, El-Sayed e përshkruan veten si një Bernie Sanders “me një manual epidemiologjie mbi tryezë”. Ai kërkon kujdes shëndetësor për të gjithë, strehim të përballueshëm, taksa më të larta për miliarderët dhe kufizim të pushtetit të monopoleve. Në garën për Senat mori mbështetjen e ish-presidentit Barack Obama dhe të dy prej figurave më të njohura të së majtës amerikane, senatorit Bernie Sanders dhe kongresistes Alexandria Ocasio-Cortez.
Çfarë tha për Palestinën natën e fitores
Në fjalimin e tij, El-Sayed foli edhe për mbështetjen amerikane ndaj Izraelit. Ai mbrojti të drejtën e fëmijëve palestinezë për t’u rritur në tokën e të parëve të tyre dhe kundërshtoi përpjekjet për ta paraqitur këtë qëndrim si shprehje urrejtjeje.
“Nëse beson se të gjithë kanë të njëjtën të drejtë për paqe, dinjitet dhe vetëvendosje, kjo nuk është urrejtje. Është dashuri”, tha ai. “Duam që paratë e taksave tona të shpenzohen këtu, për shkollat tona, për shëndetësinë dhe për infrastrukturën tonë. Nuk duam që me paratë tona të financohen aparteidi, gjenocidi apo lufta.”
