A është normale të të pëlqejë dikush tjetër kur je në një marrëdhënie?

Mund të jesh prej vitesh në një marrëdhënie të qëndrueshme, të ndihesh mirë me partnerin dhe, megjithatë, papritur të të tërheqë dikush tjetër. Një koleg, trajneri personal, një fqinj apo thjesht një person që të zgjon një ndjesi të re.

Dhe kjo nuk është aq e pazakontë sa mund të mendojmë.

Një studim i publikuar në vitin 2025 në revistën Personal Relationships tregoi se 47% deri në 70% e njerëzve në marrëdhënie monogame afatgjata kanë përjetuar të paktën një herë tërheqje ndaj dikujt tjetër. Pra, fakti që na pëlqen dikush tjetër nuk do të thotë automatikisht se marrëdhënia ka dështuar apo se nuk e duam më partnerin.

Pyetja më e rëndësishme është tjetër: çfarë bëjmë me atë tërheqje?

Të të pëlqejë dikush tjetër nuk është tradhti
Psikologia dhe psikoterapistja Elena Benvenuti e thotë qartë: një pëlqim i tillë nuk është faj.

Të jesh i dashuruar nuk të bën imun ndaj tërheqjes për njerëz të tjerë.

Edhe në marrëdhënie të lumtura mund të ndodhë që dikush të na tërheqë, të na zgjojë kureshtje ose të na bëjë të ndihemi të dëshiruar dhe të vënë re në një mënyrë të re.

Një pëlqim mund të jetë krejtësisht kalimtar, i lidhur me risinë, me një kimi të momentit apo thjesht me kënaqësinë që të jep fakti se dikush i ri të sheh ndryshe.

Prandaj problemi nuk është domosdoshmërisht ajo që ndiejmë.

Problemi fillon te ajo që zgjedhim të bëjmë me të.

Ndoshta nuk ka të bëjë aq shumë me personin tjetër
Një pëlqim i ri nuk tregon domosdoshmërisht se partnerit tonë “i mungon diçka”.

Ndonjëherë tregon diçka për ne.

Një person i ri është ende një faqe pothuajse bosh dhe pikërisht për këtë arsye mund ta mbushim me projeksione, pritshmëri dhe fantazi.

Mund të na japë ndjesinë e risisë.

Të lehtësisë.

Të misterit.

Të dëshirës.

Të një versioni të vetes që ndoshta prej kohësh nuk e kishim ndier.

Prandaj pyetja më interesante nuk është gjithmonë:

“Çfarë ka ky person që partneri im nuk e ka?”

Por:

“Cila pjesë e imja zgjohet kur jam pranë këtij personi?”

Ndoshta ndihesh më spontan.

Më i dëshiruar.

Më interesant.

Më i lirë.

Më i dëgjuar.

Dhe përgjigjja mund të tregojë shumë më tepër për nevojat tona sesa për vetë personin që na pëlqen.

Kur pëlqimi mund të tregojë se diçka mungon në çift
Megjithatë, nuk duhet as ta minimizojmë çdo tërheqje.

Nëse vazhdimisht kërkojmë jashtë marrëdhënies atë që nuk po e gjejmë më brenda saj, atëherë ia vlen të ndalemi.

Nëse personi tjetër po na jep:

vëmendjen që na mungon,

butësinë që nuk e marrim,

ndjesinë se jemi të dëshiruar,

hapësirën për t’u dëgjuar,

miratimin apo afërsinë emocionale që nuk po e përjetojmë më me partnerin,

atëherë pëlqimi mund të jetë edhe një sinjal për gjendjen e marrëdhënies sonë.

Jo domosdoshmërisht sepse duhet ta lëmë partnerin për dikë tjetër, por sepse ka diçka që duhet parë me më shumë ndershmëri.

Kur një fantazi fillon të bëhet diçka më shumë
Të mendosh shpesh për dikë nuk do të thotë automatikisht se dëshiron të tradhtosh partnerin.

Një tërheqje e re mund të bëhet shumë e pranishme në mendje pikërisht sepse është e pasigurt, e papërfunduar dhe plot me mundësi imagjinare.

Por kufiri fillon të ndryshojë kur nuk mjaftohemi më me faktin që ai person na pëlqen.

Fillojmë ta ushqejmë vetë atë ndjenjë.

Kërkojmë arsye për ta takuar.

Krijojmë mundësi për të qëndruar pranë tij.

Kontrollojmë vazhdimisht rrjetet sociale.

Imagjinojmë skenarë.

Presim mesazhet.

Fillojmë t’i tregojmë gjëra intime që nuk ia tregojmë më partnerit.

Dhe aty mund të fillojë të krijohet ajo që psikologia e përshkruan si një lloj “hapësire të dytë marrëdhënieje”.

Edhe pa pasur tradhti fizike.

Sepse energjia, intimiteti dhe vëmendja emocionale kanë nisur të zhvendosen diku tjetër.

Pyetja që ia vlen t’i bësh vetes
Në këtë pikë, ndoshta pyetja më e dobishme nuk është:

“A më pëlqen vërtet ky person?”

Por:

“Sa hapësirë po zgjedh t’i jap këtij personi dhe kujt po ia marr atë hapësirë?”

Sepse një pëlqim mund të vijë pa e kërkuar.

Por ta ushqesh është një zgjedhje.

Dhe ndonjëherë ajo zgjedhje na tregon shumë qartë jo vetëm çfarë ndiejmë për personin tjetër, por edhe çfarë po ndodh me marrëdhënien ku jemi.

Në fund, tërheqja ndaj dikujt tjetër nuk është domosdoshmërisht fundi i një dashurie.

Mund të jetë thjesht një ndjesi kalimtare.

Mund të jetë një pasqyrë e një pjese tonën që kërkon të ndihet sërish gjallë.

Ose mund të jetë sinjali se diçka brenda marrëdhënies ka nevojë të shihet, të thuhet dhe të ndryshojë.