5 rregulla për t’u rikthyer në palestër pa rënë menjëherë në ankthin e rezultateve

Shtatori vjen zakonisht me të njëjtën paketë: rikthim në rutinë, më shumë angazhime dhe një listë të re objektivash. Mes tyre, për shumë njerëz, është edhe palestra.

Por pas disa javësh pushim, rikthimi në stërvitje shpesh shoqërohet me një ide të gabuar: duhet të rikuperoj menjëherë gjithçka që “kam humbur”.

Në realitet, nuk ka asgjë për të kompensuar.

Pushimet nuk kanë qenë një gabim dhe disa javë larg palestrës nuk e zhbëjnë punën e bërë më parë. Rikthimi duhet parë më shumë si një fazë përshtatjeje, ku trupi rimerr gradualisht ritmin, forcën dhe tolerancën ndaj stërvitjes.

Pse rikthimi në palestër mund të krijojë ankth?

Kalimi nga ritmet më të qeta të verës te oraret strikte të punës dhe stërvitjes mund të jetë stresues në vetvete.

Pastaj vijnë edhe ndjenjat e fajit për ushqimin e pushimeve, krahasimi me njerëzit e tjerë në palestër dhe pritshmëria që në ditën e parë të ngrini të njëjtat pesha që ngrinit para pushimit.

Edhe fizikisht është normale që ditët e para të duken më të vështira. Pas një periudhe pa stërvitje, rezistenca, koordinimi dhe toleranca ndaj volumit mund të jenë pak më të ulëta, ndërsa dhimbjet muskulore pas ushtrimeve mund të ndihen më shumë.

Kjo nuk do të thotë se keni “dalë nga forma”.

Do të thotë vetëm se trupi po rikthehet në rutinë.

Dhe këtu hyjnë pesë rregulla që mund ta bëjnë rikthimin shumë më të lehtë.

1. Filloni gradualisht

Gabimi më klasik i shtatorit është të riktheheni me të njëjtin volum dhe intensitet që kishit para pushimeve.

Nuk është e nevojshme.

Në javët e para ka më shumë kuptim të ulni pak peshat, numrin e seteve ose intensitetin dhe t’i rrisni gradualisht.

Një fillim shumë agresiv mund të sjellë lodhje të panevojshme, dhimbje të forta muskulore dhe, më keq akoma, t’ju heqë dëshirën për të vazhduar.

Qëllimi i javës së parë nuk është të provoni sa shumë mund të bëni.

Është të krijoni dëshirën për t’u kthyer edhe javën tjetër.

2. Futeni palestrën në jetën tuaj, jo jetën rreth palestrës

Një program funksionon vetëm nëse mund ta mbani.

Në vend që të vendosni pesë ditë stërvitje sepse “këtë herë do ta marr seriozisht”, mendoni realistisht për punën, studimet, familjen dhe ritmin tuaj të përditshëm.

Ndoshta tre ditë janë perfekte.

Ndoshta katër.

Ndoshta dy për momentin.

Rëndësi ka që ato ditë të ekzistojnë vërtet në javën tuaj dhe jo vetëm në planin ideal që keni bërë të dielën në mbrëmje.

James Clear, autori i “Atomic Habits”, e ka kthyer këtë ide në një nga parimet më të njohura të tij: rezultatet tona janë shpesh pasojë e zakoneve që përsërisim, jo e një shpërthimi të shkurtër motivimi.

Edhe palestra funksionon kështu.

Jo një javë perfekte.

Shumë javë mjaftueshëm të mira.

3. Mos e matni çdo stërvitje vetëm me pamjen në pasqyrë

Një nga mënyrat më të shpejta për ta kthyer palestrën në burim stresi është të kërkoni rezultate vizuale çdo ditë.

A kam rënë nga pesha?

A më janë rritur glutes?

A duket barku?

A kam ndryshuar?

Trupi nuk ndryshon me ritmin e Instagram-it.

Stërvitja ka përfitime që ndodhin shumë përpara se të shihen në pasqyrë: më shumë energji, gjumë më i mirë, më shumë forcë, humor më i mirë, më pak stres dhe ndjesia se po bëni diçka të mirë për veten.

Kur gjithë motivimi lidhet vetëm me një numër në peshore ose një fotografi “before and after”, palestra bëhet shumë më e vështirë për t’u mbajtur gjatë.

Forma fizike është rezultat.

Zakoni është ajo që e krijon.

4. Stërvituni me dikë nëse kjo ju ndihmon të jeni më konstant

Motivimi nuk është gjithmonë i besueshëm.

Ka ditë kur thjesht nuk do të keni dëshirë të shkoni në palestër.

Në këto raste, një partner stërvitjeje mund të bëjë diferencë.

Sipas një sondazhi të cituar nga Vanity Fair dhe Anytime Fitness, 58% e të intervistuarve thonë se shoqëria i motivon të stërviten edhe kur nuk kanë shumë dëshirë, ndërsa 41% kanë shkuar në palestër pikërisht sepse kishin lënë takim me dikë.

Ka logjikë.

Është shumë më e lehtë të anulosh një stërvitje me veten sesa t’i shkruash dikujt: “S’po vij sot.”

Por partneri duhet t’ju ndihmojë, jo t’ju kthejë çdo seancë në garë.

5. Gjeni mënyrën e stërvitjes që ju bën të doni të vazhdoni

Nuk ka asnjë rregull që thotë se duhet patjetër të doni sallën e peshave.

Ndoshta ju pëlqen pilates.

Ndoshta noti.

Tennis.

Vrapi.

Cross training.

Një kurs në grup.

Ose një kombinim mes tyre.

Rikthimi pas verës mund të jetë edhe momenti i duhur për të provuar diçka të re, sidomos nëse rutina e vjetër ju kishte filluar t’ju mërziste.

Programi “më i mirë” nuk është ai që duket më perfekt në letër.

Është ai që mund ta bëni me vazhdimësi.

Dhe një gjë e fundit: mos u përpiqni të “shlyeni” verën

Nuk keni pse të bëni kardio shtesë sepse keni ngrënë më shumë gjatë pushimeve.

Nuk keni pse të hiqni karbohidratet sepse nuk jeni stërvitur për dy javë.

Nuk keni pse të bëni dy stërvitje në ditë për të rikuperuar ditët që keni humbur.

Trupi nuk funksionon me sistem ndëshkimi dhe shpërblimi.

Thjesht rikthehuni.

Me një program normal, pesha të menaxhueshme, gjumë të mirë, ushqim të mjaftueshëm dhe pak durim.

Në fund, progresi nuk vjen nga ajo që bëni në mënyrë perfekte për tri javë në shtator.

Vjen nga ajo që arrini të vazhdoni edhe në tetor, nëntor dhe shumë më tej.